ก็ไปดูมาเมื่อวานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไหนๆวันนี้หยุด ไม่ได้ไปไหน เลยขอขยัน (ผิดเวลา) สักหน่อย เผื่อใครที่ยังไม่ได้ดู หรือไม่รู้ว่าจะไปดูดีไหม จะได้เป็นหนึ่งในส่วนช่วยตัดสินใจได้บ้างไม่มากก็น้อยค่ะ  อ้อ เราจะเขียนแบบกลางๆ สำหรับคนที่ยังไม่ได้ดูด้วย เพื่อจะได้ไม่เสียอรรถรสค่ะ หลายอย่างไม่ควรรู้ก่อนเพราะจะไม่ได้รับความตื่นเต้นเต็มที

 



(เพลงฉันจะรอเธอ หนึ่งในเพลงเด่นจากละครเรื่องนี้ ร้องโดย นัท มีเรีย ในบทแม่นาค เป็นเพลงนึงที่เราชอบมากๆ กรุณากดระหว่างที่อ่านรีวิว จะได้อรรถรสมากค่ะ)   

 

แม่นาคพระโขนง เดอะ มิวสิคัล

 

 

 ผลงานละครเพลงล่าสุดของบอย ถลกเกียรติ  ที่กล้าจับเอาเรื่องราวที่เป็นที่รู้จักของผู้คนมานาน เรื่องราวความรักและความเฮี้ยนของแม่นาคพระโขนง เป็นความกล้าที่จะนำเรื่องนี้มาเป็นละครเวที แถมยังทำเป็นละครเพลงด้วย  ความน่าสนใจของเรื่องนี้มันก็อยู่ตรงนี้ล่ะว่า จะเป็นละครเพลงในแนวไหน และจะคงความน่ากลัวของแม่นาคให้คนในโรงละครได้ยังไง

สำหรับเรา จริงๆเป็นคนที่ชอบละครเวทีมากๆ  สมัยก่อนก็เคยได้ดูตั้งแต่สมัย Hamlet the musical ที่นำแสดงโดยศรันยู เมื่อนานมากๆแล้ว ครั้งนั้นเป็นครั้งแรกๆ (เท่าที่เราจำได้) ว่ามีการแสดงละครในรูปแบบละครเพลงในบ้านเราแบบเต็มรูปแบบ  ก็ค่อนข้างประทับใจมาก หลังจากนั้นก็ตามดูละครไปหลายเรื่องจนเหมือนถึงจุดที่ละครเวทีค่อนข้างซบเซา และเงียบหายไป จนกลับมาอีกทีเมื่อไม่นานมานี้ ที่มีเรื่องดังๆอย่าทวิภพ ฟ้าจรดทราย ข้างหลังภาพ ฯลฯ ก็รู้สึกว่าวงการละครเวที โดยเฉพาะละครเพลงกลับมาบูมอีกครั้ง แล้วก็มีการพัฒนาเทคนิคต่างๆขึ้นมาเรื่อยๆ

สำหรับเรื่องนี้ บอกได้เลยว่า ก่อนไปดูค่อนข้างคาดหวังมาก เนื่องจากอ่านรีวิวต่างๆแล้ว เสียงตอบรับค่อนข้างดีมากๆ ถึงขั้นที่มีคนเปรียบกับละคร Broadway เลยทีเดียว ก่อนดูก็แอบตื่นเต้นว่าจะออกมาเป็นยังไง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการร้องของนักแสดงแต่ละคนทั้งตัวละครเอก และตัวละครเสริมทั้งหลาย การแสดง บรรยากาศในโรง รวมไปถึงเทคนิคพิเศษต่างๆที่ค่อนข้างเป็นที่น่าจับตามองมากสำหรับเรื่องนี้

หลังจากที่ดูแล้ว ขอบอกว่า สิ่งที่ได้รับ "เกินคาด" เลยล่ะ  ออกจากโรงมา ภาพในหัวยังวนเวียนกลับไปกลับมา เหมือนกับว่าเสียดาย ที่ทุกอย่างมันจบลงแล้ว ทั้งที่ตลอดระยะเวลาเกือบ 3 ชม. รวมช่วงพักครึ่ง ไม่เคยรู้สึกเบื่อ หรือง่วงเลยสักนิด (ทั้งที่เพิ่งกินข้าวไปซะเต็มคราบ...) ในส่วนเนื้อเรื่อง ค่อนข้างกระชับ ดำเนินเรื่องไม่ยืดเยื้อ ปูเรื่องแบคกราวน์ตัวละครเท่าที่ควรทราบ ไปตามลำดับขั้นตอน ตามจังหวะที่ควรเป็น ทำให้เราสามารถอินกับความสัมพันธ์ตัวละครตามไปได้สบายๆ (ไม่แปลกที่บางคนอินถึงขั้นร้องไห้เลย)

เรื่องของเพลง มีคนบอกว่า เรื่องนี้เพลงไม่พีคเท่ากับละครเพลงเรื่องอื่น แต่สำหรับเราที่ถือว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกในรอบหลายปี ก็ขอบอกว่า ค่อนข้างประทับใจกับเพลงทุกเพลงในละคร ตั้งแต่เพลงปูเรื่องของตัวประกอบ เพลงคั่นจังหวะบิวท์อารมณ์สนุก เพลงตัวเอกทั้งอารมณ์สุข เศร้า เหงา รัก  ได้หมดทุกอารมณ์  และตัวละครทุกตัว ร้องโดยใส่ความรู้สึกในเรื่องเข้าไปอย่างเต็มที่ แม้กระทั่งร้องเพลงไปสะอื้นไห้ไปด้วย อันนี้เราค่อนข้างทึ่งนะ คือมันไม่ใช่แค่การแสดงว่าร้องไห้ แต่มันคือการร้องออกมาจากความรู้สึกข้างในจริงๆ ไม่แปลกถ้าจะได้ดูตัวละครที่ร้องเพลงในฉากเศร้าพร้อมกับน้ำตาเต็มหน้า และที่สำคัญ ทุกรอบ

มาเรื่องตัวละครบ้าง อันนี้อยากคอมเมนท์เป็นคนๆไป เอาแบบไม่ยืดเยื้อนะ และจะพูดเฉพาะคนที่เด่นๆมากๆ แล้วเราประทับใจ

แม่นาค (นัทมีเรีย) : ขอปรบมือดังๆให้เธอเลยคนนี้ เธอกุมหัวใจของทุกคนในโรงละครได้จริงๆ ทุกคนตามความรู้สึกของเธอตั้งแต่ตอนที่ยังหวานชื่นกับพี่มาก ตอนที่รู้ว่าจะต้องจากกับสามี ตอนที่จะโดนพรากลูก ตอนที่อาฆาตแค้น ตอนที่อาลัยคนที่รัก ต้องจากกันตลอดกาล ทุกอย่าง ทุกบท ทุกอารมณ์ เธอเล่นอย่างเต็มที่ ด้วยความรู้สึกที่อินจากข้างในจริงๆ  และเชื่อว่าเธอเล่น"เต็ม" ทุกรอบแน่ๆ 

พ่อมาก (อาร์ เดอะสตาร์) : ทีแรกเราไม่เคยสนใจคนๆนี้เลย จนกระทั่งได้เห็นตอนที่ทีมละครไปแสดงที่รายการเดอะสตาร์ ขนาดเป็นช็อตสั้นๆที่ตัดมาจากในละคร แต่อาร์ก็ร้องได้เต็มที่ ชนิดที่ใส่ใจเข้าไปในเพลงที่ร้องด้วย เห็นได้จากการที่อาร์ร้องเพลงไปทั้งน้ำตา น้ำเสียงก็เศร้าจนอดน้ำตาซึมไปด้วยไมได้ งานนี้ยกนิ้วให้เลย  อีกอย่าง... อาร์ล่ำมากค่ะ... (อันนี้นอกเรื่องนิด )

ยายปริก (สุดา ชื่นบาน) : เธอคนนี้ตัวแม่คนนึงสำหรับเราในละครนี้เลยค่ะ เล่นร้ายซะ แต่เวลาร้องเพลง พลังมาก เพราะสุดๆ ทำเอาจับใจเราได้ทุกฉากที่ร้องเพลงเลยค่ะ

อาจารย์คง (ติ๊กชีโร่) : คนนี้เปลี่ยนลุคซะแทบจำไม่ได้เลย เสียงก็ดีสมกับที่เป็นติ๊กชีโร่ เสียดายมากที่เราว่าบทน้อยไปหน่อย อยากให้ได้แสดงพลังเสียงในการร้องมากกว่านี้

โอ่ง (ธงธง มกจ๊ก) :  หนึ่งในเพื่อนพ่อมาก ที่สะกดสายตาคนดู (แย่งซีน) ได้เรื่อยๆทั้งเรื่อง  ละครที่น่าจะดูน่ากลัว แต่ก็ได้ธงธง และอีกหลายคนในกลุ่มเพื่อนพ่อมาก ทำให้อารมณ์น่ากลัวมันจางลงไปได้ ทีแรกเราไม่ได้คาดหวังอะไรกับบทธงธง แต่กลับกลายเป็นเกินคาดมากๆ ทั้งเรื่องมุขที่ไหลลื่น ทำเอาหัวเราะงอหายได้จริงๆจังๆ การร้องเพลงที่ไม่เลวเลยทีเดียว อันนี้เป็นอะไรที่แอบประหลาดใจพอควร

ตัวละครอื่นๆ รวมทั้งตัวประกอบในเรื่องอื่นๆที่เราไม่ได้พูดถึง ก็ล้วนแล้วแต่เล่นได้สมบทบาทของตัวเอง และลื่นไหลไม่มีติดขัด ทั้งร้อง เต้น ทุกอย่าง ออกมาในปริมาณที่พอดี และทำให้คนดูสนุกได้ทุกช่วงของละคร แม้ว่าตัวเอกจะไม่มีบทก็ตาม

อีกเรื่องที่อยากพูดคือเรื่องแสงสีเสียงของละครเรื่องนี้  ทำดีซะจนเราเอ่ยปากพูดเรื่องแสงหลังจากดูละครได้หลายๆรอบ การรู้จักใช้ไฟสร้างบรรยากาศของเรื่อง ทำได้ค่อนข้างดีมาก เปลี่ยนอารมณ์ของแต่ละฉากไปตามเนื้อเรื่องได้กลมกลืนดี  การใช้ไฟในการเบี่ยงความสนใจของคนดู หรือบังตาคนดูระหว่างเปลี่ยนฉาก ทุกอย่าง ทำได้ดีมากๆ ส่วนเสียง ก็ทำได้ดีไม่แพ้กัน การใช้ลำโพงภายในโรงละครอย่างฉลาด ช่วยเพิ่มบรรยากาศในละครให้คนดูอินมากขึ้นเข้าไปอีก เหมือนได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในละครด้วย อันนี้ทำได้ดีมากจริงๆ ขอชื่นชมค่ะ

 ที่ขาดไม่ได้ ทีมฉากและเทคนิคพิเศษ อันนี้ทึ่งกับการเปลี่ยนฉากในเรื่องมาก ขอทำแถบสีนิดนึง เพราะคิดว่าอันนี้ถ้าไปเห็นเลยในละครน่าจะทำให้ทึ่งได้มากกว่ารู้ไปก่อน ถ้าไม่กลัวสปอยล์หลายๆเซอร์ไพรซ์ของเรื่องลากแถบสีอ่านได้ค่ะ

การเปิดตัวฉากบ้านของแม่นาคที่เป็นบ้านใต้ถุนโล่ง  ที่ค่อยๆโผล่มาจากใต้เวทีขึ้นมา ทำได้ดีจริงๆ จนรู้สึกว่า มันงอกขึ้นมาได้ยังไง ทีแรกเลื่อนออกมาแค่เหมือนบ้านชั้นเดียวก่อน สักพักมันสูงขึ้นจนกลายเป็นบ้านไทยใต้ถุนสูง แถมมีบันไดงอกออกมาอีก  ทำให้การเปลี่ยนฉากค่อนข้างสมจริง กับบ้านที่ใช้เทคนิคพิเศษในการทำจากบ้านเก่า เป็นบ้านใหม่ ก็ทำได้เนียนมาก นอกจากนั้น การเปลี่ยนฉากต่างๆ จากบ้าน เป็นตลาด เป็นป่าช้า ก็ทำได้ค่อนข้างดี การใช้ของประกอบฉาก รวมถึงแสงสีช่วย เปลี่ยนบรรยากาศแต่ละฉากได้ค่อนข้างแตกต่าง อันนี้ประทับใจ  ส่วนเรื่องเทคนิคเก็บมะนาว (ที่ในละครเปลี่ยนเป็นเก็บสากหล่น) ก็ทำได้ดี มือยาวๆนั่นคิดว่าคงทำคล้ายๆมือหุ่นยนต์ที่ขยับ หยิบจับของได้ ถือว่าพอๆกับที่คาดหวังไว้ และเทคนิคสลิงทำให้แม่นาคลอยได้นี่ก็สุดยอด หลายฉากมีการใช้ตัวแสดงสองคน (หรือมากกว่านั้น) ในการทำให้คนประหลาดใจว่าแม่นาคโผล่มาตรงนี้ได้ยังไงในเวลาแค่นี้ ก็ถือว่าเนียนมากทีเดียว  สำหรับละครเวที ทำได้ขนาดนี้นี่ถือว่าสุดยอดมากจริงๆ ยกนิ้วให้เลย  อ้อ ไหนๆจะสปอยล์แล้ว ก็ชอบเทคนิคการให้ตัวละครประกอบในเรื่อง รวมกระทั่งตัวพ่อมาก ที่อยู่ๆก็วิ่งพรวดออกมาจากข้างหลังที่นั่งคนดูขึ้นเวทีไป อันนี้ทำให้คนดูเหมือนได้อยู่ในบรรยากาศของละครไปด้วย อันนี้ประทับใจมากๆ เป็นวิธีที่ทำให้คนดูได้รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งและอินกับอารมณ์ของละครได้ดีมากๆ (และทำให้หลอนได้ด้วยในเวลาเดียวกัน) ใครอยากได้อรรถรสกับเรื่องนี้แนะนำให้นั่งริมๆทางเดินไว้จะดี

โดยรวมแล้ว สำหรับเรา ละครเรื่องนี้ทำให้ประทับใจมากเกินคาด ถ้าจะให้คะแนน ก็ขอให้สัก 9.5/10 หักนิดนึงตรงที่เรารู้สึกว่ามันสั้นไปนิดนึง จริงๆมันคงไม่สั้นหรอกเพราะก็เล่นไปเกือบสามชม. แต่สำหรับเรา พอละครจบมันเหมือนว่า อ้าว จบแล้วเหรอ เดี๋ยวสิ ยังอยากดูอีกเลยนะ ไม่ใช่ว่ามันรวบรัดตัดตอนไปนะ แต่แค่รู้สึกว่าเหมือนตื่นจากฝันที่เรายังไม่อยากตื่น

อาจจะฟังดูเวอร์ว่า ทำไมวิจารณ์มีแต่ดีๆๆๆ ไม่มีข้อเสียเลยเหรอ ก็ขอบอกว่า อันนี้เป็นความรู้สึกของเราที่มีกับละครเรื่องนี้ เรารู้สึกแบบนี้ แต่สำหรับคนอื่นก็อาจจะรู้สึกต่างไปได้ ก็ขอแนะนำให้คนที่กำลังต้องการได้ความเห็นของคนที่ดูละครประกอบการตัดสินใจว่าจะไปดูไหม ก็ขอให้เอาความเห็นของเราเป็นส่วนหนึ่งก็แล้วกัน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นขอบอกว่า อย่าเชื่อ ถ้ายังไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเองค่ะ  ตอนนี้ได้ยินว่ามีการเพิ่มรอบด้วย ใครที่ยังไม่ได้จองบัตรก็ลองไปเช็คกันได้นะคะ สำหรับคำแนะนำในการเลือกที่นั่ง ก็ขอบอกว่า พยายามเลือกที่นั่งช่วงล็อค A2 เอาไว้ อย่าใกล้เวทีมากจนเกินไป ห่างจากหน้าเวทีตั้งแต่ 5-6 แถวเป็นต้นไปน่าจะกำลังดี  แต่ก็อย่าให้สุดไปด้านหลังมากจนเกินไป แต่จริงๆโรงละครไม่ใหญ่มาก ไม่ต้องกลัวว่าจะนั่งไกลแล้วจะไม่เห็นนะคะ เขาทำที่นั่งไล่ระดับ รับรองไม่มีปัญหาเรื่องโดนคนข้างหน้าบังค่ะ  ส่วนที่นั่ง ไม่จำเป็นต้องกลางๆก็ได้ ริมๆทางเดินนี่ก็ดีค่ะ ขออย่าไปถึงบลอคตรงปีกซ้ายขวาก็แล้วกัน มันเอียงข้างเกินไปนิด  ส่วนบลอคชั้นสองมันจะทำให้เห็นภาพเป็นมุมมองลง อาจจะไม่ค่อยดีถ้าเทียบกับที่นั่งข้างล่างค่ะ

ขอบคุณสำหรับคนที่อ่านจนจบค่ะ หวังว่ารีวิวนี้คงจะพอเป็นตัวช่วยในการตัดสินใจไปดูละครเรื่องนี้ได้ไม่มากก็น้อย เราไม่ได้ค่าโฆษณาอะไรหรอกนะ เพียงแต่เห็นว่าเป็นละครดีที่ไม่อยากให้พลาดกันเท่านั้นเองค่ะ

ใครไปดูมาแล้ว มาบอกกันบ้างนะ หรือมาคุยกันก็ได้ค่ะ ยินดี ตอนนี้ก็พอเท่านี้ก่อน ชักพล่ามยาว (จะพิมพ์เยอะไปไหน ขยันจัง เรื่องไม่ใช่งานเนี่ย... )

 

ยังไงก็ ขอให้สนุกกับละครค่ะ

 

ป.ล. ปั่นงานสักทีเห้ออออออ หนีความจริงอยู่นั่นแหละ

 

Comment

Comment:

Tweet

โอ รอบนี้นัทเล่นดีรึเนี่ย
ตอนแยมไปดุฟ้าจรดทรายรอบนั้นเค่าดรอปๆมากเลยค่ะ
อ่านแล้วก้อยากไปดูมั่ง แต่บัดนาวแสนแำกลบกร๊ากกกกกก

#8 By STECHA ลา ล่า~ on 2009-06-02 03:30

ไปดูมาเหมือนกันงับ big smile

ว่าจะไปดูอีก



ตรงส่วนที่บอกว่าเหมือนมีตัวแสดง 2 คนนั่น
( เดาว่าคงเป็นฉากสู้กับ อ.คงในตอนท้าย )
ฉากที่แม่นาค ลอยไปลอยมานั่น เค้าใช้หุ่นหล่อ
เสมือนจริงของนัททำเอาไว้ก่อนแล้วน่ะงิ
( เคยดูรายการที่ไปสัมภาษณ์เบื้องหลัง )
confused smile

#7 By YUE on 2009-05-25 16:33

ของเค้าดีจริง
(นี่หนูจองบัตรรอบสองไปแล้วอ่ะพี่sad smile )

#6 By . : : ZePhyRuS : : . on 2009-05-24 16:45

โห หนิงชมซะขนาดนี้ ...

ปกติเราก็ชอบดูละครเวทีนะ แม้เรื่องหลังๆ ของคุณหนูบอยทำเราแอบรู้สึกเสียดายตังไปนิด แต่ีรีวิวดีขนาดนี้ เดี๋ยวอาจจะหาเวลาไปดูมั่ง ^^"

#5 By D.M. on 2009-05-24 13:03

อยากไปดู แต่คงไม่ได้ไปsad smile
ขอบคุณที่มาเล่าให้ฟัง(อ่าน)ครับ

#4 By araignee on 2009-05-24 11:49

ของเค้าดีจริงๆ พลังของนััทกับอาร์ทำให้น้ำตาไหลยังกับเขื่อนแตกได้เลย

#3 By kiyono on 2009-05-24 11:37

อ่ะลืมๆๆๆ ให้ดราก้อนบอล ลูกเลย อิอิ
Hot!
Hot! Hot!
Hot! Hot! Hot!
Hot! Hot! Hot! Hot!
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#2 By reafre on 2009-05-24 11:25

เพลงเพราะจังแฮะ เสียงนัท มีเรียเพราะมากแฮะ ฟังแล้วชักอยากไปดูแฮะ

#1 By reafre on 2009-05-24 11:20